Η καρδιά μου δεν εμπιστεύεται όσους μου λένε ότι ξέρουν πώς να ζήσουν. Οι ηδονές στη ζωή είναι όπως οι Σειρήνες, κινδυνεύει αυτός που τις ακούει να νομίσει ότι βρήκε τον προορισμό του, εγκαταλείπει το καράβι και πνίγεται σε μια τυφλή και ρηχή κενότητα φαύλων και επαναλαμβανόμενων τραγουδιών. Οι πόνοι, τουλάχιστον οι πόνοι, είναι ξεκάθαρο ότι δεν είναι αυτό που θέλω να ζήσω. Εξακολουθώ να πορεύομαι με το παρόλα αυτά. Το παρόλα αυτά είναι το καράβι μου. Σε αυτό περισυλλέγομαι και με αυτό συνεχίζω να πορεύομαι.
