Κάθαρση, φωτισμός, θέωση

«Κάθαρση, φωτισμός, θέωση. Αυτά είναι τα τρία στάδια της πνευματικής ζωής. Ελάτε λοπόν ας κάνουμε καθαριότητα!», φώναξαν οι κατσαρίδες.

Έσχατα, Δευτέρα Παρουσία, Εκκλησία

Σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο έσχατο από το παρόν. Οι στιγμές αυτές  είναι τα πραγματικά έσχατα και αν η Εκκλησία επαγγέλλεται κάποια Δευτέρα Παρουσία αποσιωπώντας ότι αυτή είναι ψηλαφητή μόνο στο παρόν και δεν καθυστερεί, δεν χρονίζει, δεν αναβάλλεται, τότε δεν είναι μια Εκκλησία που αφουγκράζεται το «Ο Κύριος εγγύς…» ή «το Ιδού έρχομαι ταχύ» αλλά το «Όχι τώρα Κύριε…φύγε….μην πλησιάζεις…..μην εγγίζεις».

Κι εσύ είσαι η αγάπη – του Τσέζαρε Παβέζε

Κι εσύ είσαι η αγάπη.

Είσαι από αίμα και από χώμα

όπως οι άλλοι. Περπατάς

σαν εκείνον που δεν ξεκολλά

από την πόρτα του σπιτιού.

Κοιτάζεις σαν εκείνον που περιμένει

και δεν βλέπει. Είσαι γη

που πονά και σωπαίνει.

Έχεις σκιρτήματα και κούραση,

έχεις λόγια – περπατάς

μέσα στην αναμονή. Η αγάπη

είναι το αίμα σου – τίποτε άλλο.

[Από την ποιητική συλλογή του Τζέζαρε Παβέζε «Θα ’ρθει ο θάνατος και θα ’χει τα μάτια σου», η οποία εκδόθηκε το 1951, ένα χρόνο μετά το θάνατό του.]