Η πίστη στον Θεό είναι ένα λουλούδι που ανοίγει τα πέταλά του στο φως.
[Δεν είναι μια απόφαση ούτε η ορθή διατύπωση μιας γνώσης που τάχα κάποιος έχει αποκτήσει.
Το να πιστεύει κανείς στον Θεό δεν σημαίνει να το ομολογεί και να το εκφράζει σαν να πρόκειται για μια προσωπική επιλογή κατόπιν σκέψης και επεξεργασίας.
Δεν είναι η απόφαση να τηρήσει κάποιον νόμο ή κάποιες εντολές.]
Είναι το να αφήνεις την καρδιά σου να γέρνει προς τον Θεό με δίψα, όπως ένα λουλούδι που τείνει προς τον ήλιο, χωρίς να αισθάνεσαι την ανάγκη να αποδείξεις — ούτε στους άλλους ούτε στον εαυτό σου — πόσο σωστό ή λογικό είναι αυτό που κάνεις.
Είναι, καθώς πορεύεσαι σαν το διαβάτη στην έρημο, χωρίς καμία εγγύηση και προστασία, χωρίς ασφαλή πεποίθηση, να τολμάς να κραυγάζεις όπως ο Δαυίδ:
«ἐδίψησέ σε ἡ ψυχή μου, ποσαπλῶς σοι ἡ σάρξ μου ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνύδρῳ.»
Πίστη είναι το «ἰδοὺ ἐγώ» στο αντάμωμα από το πουθενά.
Πίστη είναι η γυναίκα σου που την επιθυμείς με την ψυχή και το σώμα σου και σου χαρίζεται.
Πίστη είναι το νερό της ζωής που σε ξεδιψά και το πίνεις με την ψυχή σου.
Πίστη είναι να ανοίγει μέσα σου ένα στόμα που γεύεται με πόθο τη ζωή και αυτό το στόμα να είσαι εσύ και εσύ να μην είσαι τίποτα άλλο από αυτό το στόμα.
Πίστη δεν είναι να πεις εγώ σήμερα αποφάσισα να ζήσω ορθά ή να ζήσω αλλιώς.
Δεν είναι να έχεις ένα εγώ που αποφασίζει πώς θα ζήσει.
Είναι να χάνεις το εγώ σου και να βρίσκεις το νόημά σου ζώντας και συζώντας με ευγνωμοσύνη.
Είναι να ανακαλύπτεις κάθε μέρα τα ίδια πράγματα ως καινούργια.
Αλλά περισσότερο ακόμα για την πίστη... μπορούμε να διαβάζουμε τα απαράμιλλα λόγια του Απόστολου Παύλου:
διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σάρξ ἐνώπιον αὐτοῦ· διὰ γὰρ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας (Ρωμ. 3,20)
λογιζόμεθα γὰρ δικαιοῦσθαι πίστει ἄνθρωπον, χωρὶς ἔργων νόμου (Ρωμ. 3,28)
εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου, ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ, καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου· διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ (Γαλ. 2,16)
τοῦτο μόνον θέλω μαθεῖν ἀφ᾽ ὑμῶν· ἐξ ἔργων νόμου τὸ Πνεῦμα ἐλάβετε ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως; (Γαλ. 3,2)
τῇ γὰρ χάριτί ἐστε σεσῳσμένοι διὰ πίστεως· καὶ τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τὸ δῶρον· οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσηται (Ἐφ. 2,8–9)
οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ ἃ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς, ἀλλὰ κατὰ τὸ αὐτοῦ ἔλεος ἔσωσεν ἡμᾶς, διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας καὶ ἀνακαινώσεως Πνεύματος Ἁγίου (Τίτ. 3,5)
