Αχ, αν το γνώριζα
πως αρκούσε ένα φιλί ν’ ανοίξει τους δρόμους
του σύμπαντος:
αστέρια και πλανήτες να διασταυρώνονται,
μιλώντας, ολόκληροι αστερισμοί
να υφαίνονται.
Κι εγώ, ανάμεσά τους, που κοιτώ·
υφαντικό στημόνι φλογερό,
που κρατώ, και δεν ρωτώ.
*Από την ποιητική συλλογή Vita meravigliosa (Θαυμαστή ζωή)
