Μέλλον είναι αυτό που μου έχω να ζήσω, που είναι η ζωή μου, που έχω αρχίσει να το ζω, που χωνεύεται μέσα μου σαν αμυδρή ανάμνηση, αλλά δεν μπορώ να το ζήσω ακόμα στην πληρότητά του. Κάθε παρελθόν είναι μια μελλοντική ανάμνηση. Και όλες οι στιγμές που παρέρχονται συνιστούν ένα αίνιγμα: διαπλέκονται και συναντώνται σε ένα άγνωστο μέλλον. Για όλα –τι παράξενο– μας κατατρύχει μια βαθιά νοσταλγία χωρίς καμιάν επιθυμία επιστροφής.
Αλλά μέλλον είναι επίσης αυτό που πρέπει να αφήνω πίσω μου για να ζω, για να ατενίζω το φως.
