«ἐν γὰρ αὐτῷ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν.» (Πράξεις Αποστόλων, 17:28)
Με τέρψη και αγωνία, σαν τον κολυμβητή που κρατά το κεφάλι του πάνω απ’ το νερό· και όχι με καύχηση για εκείνο το λιμάνι απ' όπου ξεκινήσαμε ή στο οποίο προοριζόμαστε, καθώς λέμε, να καταλήξουμε.
