Κι ο ουρανός κι η γη έδειξαν τι ήταν:
Η γη ασθμαίνοντας, φαιή κι ανταριασμένη·
μια τραγωδία ο ουρανός, βαρύς και χολωμένος:
λευκό λευκό στη σιωπηλή αναμπουμπούλα κάποιο σπίτι,
αίφνης εμφανίστηκε κι εξαφανίστηκε,
σαν ένα μάτι, που πλατύ, έκπληκτο,
άνοιξε κι έκλεισε, μέσα στη μαύρη νύχτα.
