Οι ημέρες δεν πετιούνται, ούτε
αθροίζονται, είναι μέλισσες
που καταφλέχθηκαν από γλύκα ή εξαπέλυσαν
το κεντρί τους: η πρόκληση συνεχίζεται, πάνε
κι έρχονται τα ταξίδια απ’ το μέλι στην οδύνη.
Όχι, το δίκτυ των χρόνων δεν ξηλώνεται:
δεν υπάρχει δίκτυ.
Ούτε σταγόνα σταγόνα πέφτουν οι ημέρες από κάποιο ποτάμι:
δεν υπάρχει ποτάμι.
Ο ύπνος δεν χωρίζει τη ζωή σε δύο μισά,
μήτε η δράση, μήτε η σιωπή, μήτε η αρετή:
η ζωή ήταν μια πέτρα, μία μόνο κίνηση
μία μόνο φλόγα που τρεμόφεξε στο φύλλωμα,
ένα βέλος, ένα μόνο, αργό ή ταχύ, ένα
μέταλλο
που ήλθε και διαπέρασε καιόμενο
τα κόκκαλά σου.
⸙⸙⸙
[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό Φρέαρ.]
