Ἀκούω ἐνίοτε μέσα μου τὴ φράση «κλεῖσε τὴν πόρτα πίσω σου, ὅσο μπορεῖς πιὸ ἀθόρυβα· ἢ φύγε, ἁπλῶς φύγε...»· καὶ σκέφτομαι πὼς αὐτὸς εἶναι ὁ δυσκολότερος καὶ ὡραιότερος θάνατος· ἕνα νόημα ζωῆς πλῆρες, ποὺ ἴσως οὔτε οἱ ποιητές, οὔτε οἱ φιλόσοφοι, οὔτε οἱ ἱεροκήρυκες τολμοῦν νὰ γευθοῦν πραγματικά.
