Τρίτη 24 Μαρτίου 2026

Καμιά φορά

Καμιά φορά ονειρεύομαι ό, τι έζησα

το οικόπεδο πριν την πώληση και 

το μισοτελειωμένο σπίτι.

Και πατώ σε έναν κήπο 

πρωτόπλαστο. 

Και τα παιδιά μικρά. 

Και είναι όλα όσα έζησα

όπως το οικόπεδο πριν την πώληση

και το μισοτελειωμένο σπίτι. 

Και οι φωνές έξω και μέσα μου

γνωστές και οικείες

με κλειστά τα μάτια. 

Και ξυπνώ με μια πικρή γεύση στο στόμα 

και μια λαχτάρα. 

Και ξυπνώ με την αίσθηση

ότι κανένα παρελθόν

κανένα τέλος δεν ισχύει. 

Και λέω Θε μου 

ευτυχώς που ξυπνώ

γιατί πόσο να αντέξει η καρδιά

τον σπαρακτικό παράδεισο του ονείρου;

Και λέω: σαν ψέμα μοιάζει ότι είμαι ξυπνητός

ότι είχα ένα παρελθόν κι όλα τελειώσαν. 


Γνώση και γνωσιμότητα – του Τζόρτζιο Αγκάμπεν

Πάλι και πάλι πρέπει να θέτουμε υπό αμφισβήτηση την πρωτοκαθεδρία της γνώσης στον πολιτισμό μας, να αναρωτιόμαστε αν όντως, σύμφωνα με τα λό...