Ιδού η μέρα και την προσμένει ο Σεπτέμβρης,
το ακάματο πύρωμά του λίγο εξασθενημένο,
το ράθυμο ξεθώριασμα του καλοκαιριού. Ιδού εγώ.
Στα λεπτά, στην εύκολη συγχώρεση,
στις αγορές που λαμπυρίζουν από την πραμάτεια,
στην αθώα πρόσκληση του πρωινού,
στο τρέξιμο, στην ευγενική ανάπαυλα.
Στον έκθαμπο αέρα
πρόσωπα πανέμορφα διασχίζουν τους δρόμους,
χαμένους φίλους μου αναγνωρίζω.
Ο χρόνος εκτός χρόνου του Σεπτέμβρη
επαναλαμβάνεται, καλοκαίρι και παιδική ηλικία
στέκουν ακόμα μαζί.
[Aπό τη συλλογή ποιημάτων Ζωή θαυμαστή]
